12 ay, süresiz kalmayı kaybetmenin en hızlı yolu. 2007 UK Sınır Yasası'nın 32. maddesi, İngilizce veya İrlandalı olmayan kişilerin İngiltere'de 12 ay veya daha uzun süre hapis cezası alması durumunda, içişleri bakanının yasal olarak deportasyon kararları vermesi zorunluluğunu belirtir. ILR sahipleri istisna listesinde yer almaz.
12 aylık bu çizgi, şimdi de şerh dahil edildi.
Cezalandırma Kanunu 2026, 45. maddesi ile UK Sınırlar Kanunu 2007 m.38(1) ve NIAA 2002 m.117D(4) ünü değiştirdi ve "12 ay veya daha uzun süreli ceza hafifletmesi" (suspended sentence) kavramını yabancı suçluların tanımına ekledi. Yürürlüğe girme tarihi 2026 Mart 22'dir ve ilgili SI 2026/217, geçiş düzenlemesi ekledi: sadece bu tarihten sonra mahkum edilen suçlar için geçerlidir, önceki mahkumiyetler geriye dönük değildir. Başka bir deyişle, bu tarihten önce, 12 aylık ceza hafifletmesi almak genellikle otomatik yasaklama yükümlülüğünü tetiklemeyecekti; sonrasında ise bu ceza hafifletmesi, gerçek cezaya bu çizgide eşitlendi. Bu değişiklik Çin dil küresinde neredeyse hiç konuşulmadı, ancak doğrudan ceza savunmalarında "ceza hafifletmesi kazanmak" değerini değiştirdi.
Kararım kesindi: hapis cezası 11 ay mı 12 ay mı olursa olsun, göçmenlik sonucu keskin bir düşüş olacak , bu yüzden kriminal prosedüre girdikten sonra hapis cezası verilmeden önce göçmenlik avukatı ve kriminal avukatın bir araya gelmesi gerekiyor, göçmenlik sonucunu dilekçe olarak sunmak gerekir, ceza verildikten sonra ise kalıcı ikamet hakkının hâlâ var olup olmadığı sorulmamalıdır. Bu adımı geç yaparsanız, sonraki idari süreç neredeyse çözülemez hale gelir.
İade emri imzalandıktan sonra ILR otomatik olarak geçersiz hale gelir.
Daha yaygın bilinen bir iddia, İçişleri Bakanlığı'nın öncelikle "sizdeki kalıcı ikameti iptal etmelidir" ve sonra süresiz izinli olarak iade edilmelidir. Gerçek sıralama bunun tersidir. 1971 İstila Kanunu 5(1) maddesi, iade emri verildikten sonra, bu kişinin iade emrinin geçerlilik süresi içinde veya önce elde ettiği tüm izinlerin otomatik olarak geçersiz hale geldiğini belirtmektedir; kalıcı ikamet de dahil olmak üzere, bu izinlerin iptali için ayrı bir süreç gerekmez.
Bu bölüm kim için? NIAA 2002, 76. maddesi "iade edilmesi gerek ancak iade edilemeyen" kişilere aittir: 76(1) yasal nedenler (örneğin İnsan Hakları Sözleşmesi 3. maddesi) sebebiyle uygulanamaz; 76(2) izin sahibi dolandırıcılıkla elde edilmiştir, kovulması gerekir ancak gerçekte kovulamaz; 76(3) refah, istekli davranışlar nedeniyle koruma gereksinimi kalmamıştır. Bu tür iptallerden sonra kişiler genellikle hemen kovulmaz, bunun yerine süreli bir izin verilir ve bu izne karşı itiraz hakkı vardır, itiraz süresince izin geçerliliğini korur.
Home Office "İptal ve yetki kesintisi" v10.0 (28 Ocak 2026 tarihli versiyon) oldukça net: "iptal" kelimesi yasal güçleri değiştirmez, içinde herhangi bir "curtail" sonsuz izin gücü yoktur, tek yol, bölüm 76'nın iptalidir.




