Obecne przepisy imigracyjne w Załączniku LR 11.2 dotyczącym długoterminowego pobytu stanowią: „Następujące okresy nie wliczają się do okresu kwalifikującego do Long Residence:” (okresy te nie wliczają się do okresu wymaganego do uzyskania statusu długoterminowego pobytu), a wśród wymienionych pozycji znajdują się okresy bez zezwolenia, które kwalifikują się do wyjątku dotyczącego przekroczenia terminu pobytu.
Jeśli wniosek o przedłużenie pobytu został kiedykolwiek złożony z opóźnieniem, a następnie pomyślnie zatwierdzony, przepis ten nadal wpłynie na datę zakończenia 10-letniego okresu długoterminowego pobytu. Przy obliczaniu tego okresu należy ustalić: jak długo trwał okres bez ważnego zezwolenia oraz czy w przypadku tej luki można zastosować wyjątek dotyczący ciągłości pobytu.
Czy okres przekroczenia terminu pobytu można nadal wliczać do 10-letniego okresu wymaganego do uzyskania zezwolenia na pobyt stały?
Zwykłe przekroczenie terminu pobytu (overstay) nie może być wliczane. Punkt 11.1 załącznika LR dotyczącego długoterminowego pobytu wymaga dziesięciu lat legalnego pobytu; punkty od 11.2(b) do 11.2(d) wymieniają historyczne przekroczenia terminu pobytu oraz obecne przekroczenia terminu, do których mają zastosowanie wyjątki, jako okresy niewliczane. Termin "pominięte" (disregarded) oznacza, że kwalifikujące się przekroczenie terminu pobytu nie przerywa ciągłości pobytu, ale jednocześnie nie powiększa okresu podlegającego zaliczeniu. Odpowiadające im przepisy imigracyjne, a mianowicie punkt 4.1(d)(i) oraz punkt 4.2 załącznika CR dotyczącego nieprzerwanego pobytu, należy rozpatrywać łącznie: pierwszy z nich określa warunki łączące okresy, natomiast drugi wyklucza dni bez ważnego zezwolenia. W okresie pandemii wprowadzono również specjalne rozwiązania, które zostały wymienione poniżej.
Dlatego też, nawet jeśli kalendarzowy czas pobytu w Wielkiej Brytanii wynosi pełne 10 lat, może on nadal nie stanowić pełnych 10 lat okresu kwalifikującego.
Zaledwie 10 dni spóźnienia z płatnością – dlaczego potrącono ponad pół roku?
W wytycznych „Continuous residence” zaktualizowanych przez Home Office w dniu 8 października 2026 r., w sekcji „Overstaying exceptions” przedstawiono oficjalny przykład obliczeniowy: wnioskodawca posiadał pierwotnie zezwolenie na 3 lata i złożył wniosek o przedłużenie 10 dni po jego wygaśnięciu; opóźnienie było spowodowane ważnymi przyczynami niezależnymi od wnioskodawcy, co kwalifikuje się do wyjątku dotyczącego przekroczenia terminu; po 6 miesiącach oczekiwania na decyzję przyznano mu nowe zezwolenie na kolejne 3 lata. Po pełnym wykorzystaniu obu tych zezwoleń, łączny okres podlegający zaliczeniu wynosi 6 lat. Wtrącony pomiędzy nie okres 10 dni oraz 6 miesięcy nie przerywa ciągłości pobytu, jednak w całości nie jest wliczany do okresu kwalifikującego. Zakres wyłączenia obejmuje czas aż do momentu przyznania nowego zezwolenia, nie można więc wyłączać jedynie 10 dni poprzedzających złożenie opóźnionego wniosku. To także powód, dla którego podczas weryfikacji starszych akt należy odnaleźć zarówno powiadomienie o przyznaniu zezwolenia, jak i potwierdzenie złożenia wniosku.
Moja ocena jest następująca: w przypadku osób, którym potwierdzono zastosowanie wyjątku dotyczącego przekroczenia dozwolonego czasu pobytu, należy odliczyć cały okres pobytu bez zezwolenia od daty priorytetowej, przy czym samo przesunięcie daty złożenia o kilka dni opóźnienia nie wystarczy.
Okres oczekiwania na wnioski złożone na czas należy obliczać oddzielnie. Zgodnie z sekcją 3C ustawy Immigration Act 1971 oraz towarzyszącymi wytycznymi Home Office, w przypadku złożenia ważnego wniosku o przedłużenie lub zmianę na terytorium kraju podczas posiadania ważnego zezwolenia, gdy pierwotne zezwolenie wygasa, a wniosek jest nadal w trakcie rozpatrywania, zezwolenie jest automatycznie przedłużane z mocy prawa, o ile spełnione są odpowiednie warunki. Jeżeli pierwotne zezwolenie należy do kategorii podlegających zaliczeniu, okres ten może zostać wliczony. Zwykłe wnioski złożone z opóźnieniem nie wywołują takiego samego skutku automatycznego przedłużenia, a samo późniejsze zatwierdzenie wniosku nie pozwala na wsteczne zaliczenie okresu oczekiwania jako legalnego pobytu. Nawet jeśli w obu aktach widnieje adnotacja "oczekiwanie na decyzję przez 6 miesięcy", wynik obliczeń może być różny.
Czy te dwie części, przednią i tylną, da się jeszcze połączyć?
Aby ustalić, czy możliwe jest zachowanie ciągłości, należy znaleźć mające zastosowanie klauzule wyjątku, przy czym sam fakt wcześniejszego odnowienia nie wystarcza do przeprowadzenia wyliczeń.
W odniesieniu do późniejszych zatwierdzonych krajowych wniosków złożonych z opóźnieniem, CR 4.1(d)(i) wymaga spełnienia warunków wyjątku dotyczącego przekroczenia terminu w ramach Part Suitability. Powszechny przepis SUI 13.1(a) dotyczy złożenia wniosku w ciągu 14 dni od wygaśnięcia pierwotnego zezwolenia, wraz z uzasadnieniem wystarczających powodów pozostających poza kontrolą wnioskodawcy lub jego przedstawiciela, które uniemożliwiły terminowe złożenie dokumentów, przy czym ostateczną decyzję o ich akceptacji podejmuje osoba rozpatrująca sprawę. Osoby, które złożyły wniosek terminowo, a następnie przeszły przez procedurę odrzucenia lub inne postępowania, mogą również podlegać innemu zestawowi warunków określonych w SUI 13.1(b), co wymaga weryfikacji pełnej dokumentacji postępowania. Wcześniejsze luki historyczne regulują odrębne przepisy: CR 4.1(d)(iv) określa warunki takie jak złożenie wniosku w ciągu 28 dni od wygaśnięcia i jego pomyślne zatwierdzenie w odniesieniu do okresu bez zezwolenia przed 24 listopada 2016 r. Starsze akta muszą być rozpatrywane zgodnie z odpowiednimi datami, a określona liczba dni nie może stanowić uniwersalnej gwarancji.
W przypadku zastosowania wyjątków, po odliczeniu okresu przerwy, ciągłość pobytu może zostać zachowana; natomiast przekroczenie dozwolonego czasu pobytu, które nie kwalifikuje się do żadnego z mających zastosowanie wyjątków, przerywa ciągłość pobytu, a samo przedłużenie pobytu o taką samą liczbę dni nie naprawi tej sytuacji.
Czy ta luka w okresie pandemii również ma być w całości odliczona?
W ewidencji dotyczącej pandemii należy rozróżniać nazwy poszczególnych polityk. Program Coronavirus Extension Concession (ustępstwo dotyczące przedłużenia zezwolenia w związku z pandemią) obowiązujący od 24 stycznia do 31 lipca 2020 r. przedłużał zezwolenia dla osób spełniających odpowiednie warunki; natomiast w kolejnym okresie przejściowym od 1 do 31 sierpnia 2020 r. czas spełniający wymogi określone w CR 4.1(d)(v) jest zgodnie z CR 4.3 uznawany za legalny pobyt w Wielkiej Brytanii i może być wliczany. Warunki te obejmują posiadanie ważnego zezwolenia bezpośrednio przed tym okresem bez zezwolenia. Nie można wliczać całego okresu pandemii do okresu wymaganego do kwalifikacji wyłącznie na podstawie faktu przebywania w tym czasie w Wielkiej Brytanii; podczas weryfikacji należy powiązać pierwotną datę wygaśnięcia zezwolenia z okresem objętym daną polityką.
Exceptional Assurance przyznane w okresie od 1 września 2020 r. do 28 lutego 2023 r. nie wlicza się do okresu wymaganego do uzyskania prawa stałego pobytu.
Wytyczne specjalne Home Office dotyczące pandemii wyraźnie określają: sama szczególna gwarancja zapewnienia ochrony w określonym okresie nie przyznaje zezwolenia na pobyt. Okres objęty tym uregulowaniem może nie przerywać ciągłości pobytu, jednakże nadal musi zostać odliczony od czasu podlegającego zaliczeniu. To, czy zachowanym dokumentem jest zawiadomienie o przedłużeniu zezwolenia, czy zawiadomienie o szczególnej gwarancji, zmienia wynik obliczeń; podczas porządkowania należy zachować pełne zawiadomienie, zatwierdzone daty rozpoczęcia i zakończenia oraz zapisy dotyczące poprzednich i kolejnych zezwoleń. Posiadanie jedynie dokumentów dotyczących odwołanych lotów nie może zastąpić weryfikacji, które uregulowanie faktycznie ma zastosowanie do danej osoby, ani też jedno zawiadomienie nie może obejmować innych, niezatwierdzonych dla niej miesięcy.
Niekompletne dawne zapisy dotyczące wizy brytyjskiej – od czego zacząć weryfikację?
Proponuję przygotować oś czasu, na której każdy pusty okres zostanie wymieniony osobno, z zachowaniem nazw plików i numerów wniosków, co ułatwi późniejsze wyszukiwanie.
Oś czasu musi zawierać co najmniej datę wygaśnięcia pierwotnego zezwolenia, datę złożenia ważnego wniosku, datę wejścia w życie nowego zezwolenia oraz informację, czy w międzyczasie miało miejsce przedłużenie na mocy sekcji 3C. Następnie należy umieścić potwierdzenie złożenia, list decyzyjny oraz dokumenty wyjaśniające powody opóźnionego złożenia w odpowiednich punktach; w przypadku odmowy, wniosku o ponowne rozpatrzenie lub wycofania decyzji, należy również dołączyć odpowiednie zawiadomienia. Dla każdego okresu bez zezwolenia należy wyraźnie określić „ile dni nie jest wliczanych” oraz „na podstawie jakiego przepisu zachowana jest ciągłość”. Jest to metoda porządkowania danych; oceny prawnej nie można dokonywać wyłącznie poprzez wpisanie numerów wyjątków do tabeli. Gdy list decyzyjny nie określa wprost sposobu postępowania w przypadku przekroczenia terminu, należy zweryfikować kompletny wniosek i dokumentację przetwarzania z danego roku, aby uniknąć przedstawienia własnych przypuszczeń jako potwierdzonych wniosków.
Sposób postępowania z zaległymi sprawami, w których przekroczono terminy, również podlega formalnym wymaganiom weryfikacyjnym.
Wytyczne dotyczące „Continuous residence” w sekcji „How to identify overstaying” wymagają od osób rozpatrujących sprawy sprawdzenia historii poprzednich spraw, aby potwierdzić, czy wcześniej uznano przekroczenie terminu pobytu za wyjątek. W przypadku braku dokumentów można zwrócić się do Home Office z wnioskiem Subject Access Request o dostęp do danych osobowych, aby uzyskać daty złożenia wniosku i wydania decyzji, konkretne listy z decyzjami lub związane z nimi akta, określając jednocześnie zakres wymaganych dokumentów. Oficjalne wytyczne dotyczące dostępu do danych osobowych zezwalają na tego rodzaju wnioski. Po uzyskaniu akt należy nadal samodzielnie lub z pomocą specjalisty zweryfikować spełnienie warunków; wyniki dostępu służą do odtworzenia linii czasowej i nie stanowią bezpośredniego potwierdzenia, że „można ubiegać się o pobyt stały”.
Po przeliczeniu należy dodatkowo sprawdzić, czy nowa data wygaśnięcia przypada w okresie ważności obecnej licencji. Jeśli licencja wygaśnie wcześniej, należy osobno ocenić kwestie związane z jej odnowieniem, a nie po prostu dodać dni do odliczania.
Niniejszy tekst ma charakter wyłącznie informacyjny; w przypadku konkretnych problemów prosimy o konsultację z licencjonowanym prawnikiem.
[Źródło danych] Home Office aktualny załącznik dotyczący długoterminowego pobytu do Immigration Rules; wytyczne dotyczące rozpatrywania spraw w zakresie ciągłego pobytu "Continuous residence"; wytyczne dotyczące rozpatrywania spraw w zakresie długoterminowego pobytu "Long residence". Obie wytyczne zostały zweryfikowane pod kątem wersji zaktualizowanej w dniu 8 października 2026 r.
Home Office Oryginalny tekst wytycznych „Long residence”:
„Okresy przekroczenia dozwolonego czasu pobytu, które zostały pominięte, nie przerywają ciągłości pobytu, lecz nie wliczają się do 10-letniego okresu wymaganego do kwalifikacji.”
Okresy przekroczenia dozwolonego czasu pobytu spełniające warunki do pominięcia nie przerywają ciągłości pobytu, lecz nie wliczają się do 10-letniego okresu wymaganego do kwalifikacji.