W zeszłym tygodniu czytelnik zostawił wiadomość i była ona bardzo prawdziwa: „Moje pięć lat wreszcie dobiegło końca. Kiedy sprawdziłem, okazało się, że o wizę mojej żony złożono dopiero na drugim roku, a o dziecko jeszcze później – ramy czasowe naszej trójki są całkowicie niespójne”.
To jedna z naszych najczęstszych obaw za kulisami. Wiele osób zakłada, że „jeśli uzyskam stały pobyt, moja żona i dzieci automatycznie pójdą w ich ślady”. Ale rzeczywistość jest taka: osoby pozostające na utrzymaniu są niezależnymi wnioskodawcami, płacą niezależne opłaty i spełniają niezależne warunki . Co roku zdarza się, że główny wnioskodawca zdaje egzamin, ale członkowie jego rodziny zostają odrzuceni.
Dziś przełammy granicę między małżonkiem a dziećmi i wyjaśnijmy ją jasno, szczególnie te szczegóły, które naprawdę sprawią, że ludzie będą czekać rok na próżno.
1. Jakie wymagania musi spełnić małżonek towarzyszący osobie zamieszkującej na stałe w Wielkiej Brytanii?
Biorąc za przykład pozwolenie na pracę (pracownik wykwalifikowany/pracownik służby zdrowia i opieki itp.), GOV.UK ma trzy podstawowe wymagania dla towarzyszących małżonków, aby ubiegać się o ILR:
Po pierwsze, tożsamość musi być „rozpoznawalna”. W momencie uzyskania przez głównego wnioskodawcę stałego pobytu musisz posiadać wizę zatwierdzoną jako osoba pozostająca na Twoim utrzymaniu. Jeśli została przerwana w połowie, zmieniona na wizę turystyczną lub wygasła i oczekuje na nową wizę, może ona nie być dostępna.
Po drugie muszę nadrobić 5 lat. W tym miejscu potyka się większość ludzi – współmałżonek musi mieszkać w Wielkiej Brytanii jako osoba pozostająca na utrzymaniu przez 5 kolejnych lat i można liczyć tylko okres, w którym pozostawał na utrzymaniu. Zezwolenie na naukę, z którego korzystałeś podczas studiów oraz zezwolenie dla absolwentów, z którego korzystałeś, aby pracować, nie będą wliczane do tego pięcioletniego okresu.
Sytuacja czytelnika jest więc bardzo typowa: on wylądował na roku 0, a jego żona przyjechała tu na roku 1. Może go dostarczyć w tym roku, ale moja żona będzie musiała poczekać do przyszłego roku. To nie jest błąd, tak są napisane zasady.
Po trzecie, język jest tak samo niezbędny jak egzaminy. W przypadku kandydatów w wieku od 18 do 64 lat małżonek Life in the UK Test i języka angielskiego na poziomie B1 musi samodzielnie zdać egzamin. Nie ma czegoś takiego jak „zwolnienie u głównego wnioskodawcy”. Wiele gospodyń domowych/mężów domowych myśli o tym dopiero w ostatnim miesiącu, a potem dowiaduje się, że terminy egzaminów zaplanowano na trzy miesiące później.
Jeśli Twojemu współmałżonkowi lat naprawdę nie wystarczy, nie panikuj: główny wnioskodawca powinien najpierw złożyć wniosek o pobyt stały, a małżonek może go najpierw przedłużyć, a następnie złożyć wniosek osobno po ukończeniu 5 lat. nie musi być „wszystko tego samego dnia” , jednak łatwiej i taniej jest przesłać materiały tego samego dnia (złożenie materiałów w tej samej partii charakteryzuje się dużą powtarzalnością).
2. Istnieją dwie przeszkody, które uniemożliwiają dzieciom ubieganie się o pobyt stały w Wielkiej Brytanii, gdy mają 18 lat i są „innym rodzicem”
Jeśli chodzi o dzieci, zasady są jeszcze głębsze. Należy pamiętać o dwóch kwestiach.
Kanyi: Wiek i „niezależne życie”. Zasadniczo dzieci w momencie składania wniosku muszą mieć mniej niż 18 lat; jeśli ostatnim razem zostały uznane za dzieci pozostające na utrzymaniu, mogą dalej się ubiegać, jeśli ukończyły 18 lat, ale muszą wykazać, że nie prowadziły samodzielnego życia. - nie mają partnera, nie założyły samodzielnie rodziny i nadal pozostają na utrzymaniu rodziców. Mieszkanie na terenie kampusu, ponieważ studiujesz w pełnym wymiarze godzin na studiach, zwykle nie liczy się jako samodzielne życie, ale jeśli jesteś w związku małżeńskim lub pracujesz na pełny etat i samodzielnie wynajmujesz mieszkanie, jest to bardzo niebezpieczne.
kaner: Gdzie jest drugi rodzic. Wiele osób w ogóle nie zna tego . Zgodnie z Załącznikiem Dzieci, aby dziecko mogło uzyskać pobyt stały, oboje rodzice zazwyczaj muszą uzyskać zgodę na pobyt stały w tym samym czasie lub posiadać obywatelstwo brytyjskie/status osoby osiedlonej . Wyjątki obejmują: wnioskodawca jest jedynym żyjącym rodzicem, ponosi wyłączną odpowiedzialność za dziecko, drugi rodzic jest obywatelem brytyjskim lub posiada bezwarunkowe zezwolenie na pobyt, lub istnieją „poważne i istotne powody”.
W rodzinach rozwiedzionych, rodzinach w separacji oraz rodzinach, których bliska osoba pozostaje w kraju, zasada ta jest niemal obowiązkowa. Przed złożeniem wniosku należy przygotować dokumenty dotyczące opieki, nakazy sądowe i dowody dotyczące opieki długoterminowej.
Dobra wiadomość jest taka: dzieci poniżej 18 roku życia nie muszą zdawać egzaminu Life in the UK ani nie potrzebują poziomu B1 English . Ciśnienie materiału jest znacznie mniejsze niż w przypadku dorosłych.
Dzieci urodzone w Wielkiej Brytanii mogą w ogóle nie musieć ubiegać się o pobyt stały
To pieniądze, które najłatwiej zmarnować. W przypadku dzieci , które urodziły się w Wielkiej Brytanii i nie uzyskały obywatelstwa brytyjskiego w momencie urodzenia, po uzyskaniu przez jedno z rodziców stałego pobytu lub naturalizacji mogą one bezpośrednio udać się do MN1 w celu zarejestrowania się jako obywatel brytyjski (odpowiednie przepisy brytyjskiej ustawy o obywatelstwie z 1981 r.) i nie ma potrzeby ubiegania się o ILR.
Różnica w opłatach jest prosta: opłata rejestracyjna MN1 spada do 1000 funtów od 8 kwietnia 2026 r., natomiast opłata za wniosek ILR wynosi 3226 funtów. To samo dziecko może zaoszczędzić ponad dwa tysiące funtów, podążając właściwą drogą i bezpośrednio zdobywając paszport . Nie pytajcie mnie, dlaczego co roku ktoś najpierw płaci ILR, a potem się dowiaduje.




