In april van dit jaar vloog de 32-jarige Chinese Amy vanuit Shanghai terug naar London Heathrow Airport en werd aan de grens tegengehouden – haar vaste verblijfplaats (ILR) was “automatisch verlopen” toen ze het land in maart 2024 verliet, omdat ze al meer dan 2 jaar en 1 maand voor haar moeder met kanker zorgde in China. De grensbeambte zei beleefd maar vastberaden tegen haar: "Je hebt een visum voor terugkerende inwoners nodig. We kunnen je niet binnenlaten." Ze werd ter plekke uitgezet, haar ticket werd geannuleerd en haar bagage was nog thuis in Londen.
Dit is geen alleenstaand geval. Volgens de officiële regelgeving van GOV.UK vervalt uw permanente verblijfsstatus automatisch als u een permanente verblijfsvergunning in Groot-Brittannië (ILR of ILE) heeft en het Verenigd Koninkrijk, Ierland of de Kroonafhankelijkheden (Isle of Man, Guernsey, Jersey) voor meer dan twee opeenvolgende jaren verlaat. Sinds juli 2018 hebben grensambtenaren niet langer de bevoegdheid om de permanente verblijfsstatus in de haven te herstellen; Als u langer dan twee jaar het land uit bent geweest zonder vooraf een Returning Resident Visa aan te vragen, wordt u de toegang aan de grens geweigerd en uitgezet.
Een meer verborgen risico is: zelfs als u minder dan 2 jaar het land uit bent geweest, hebben de grensbeambten, als zij vaststellen dat u “niet van plan bent zich in Groot-Brittannië te vestigen”, het recht om uw permanente verblijfsvergunning ter plekke te annuleren. In het artikel van vandaag gebruiken we het nieuwste beleid en praktijkvoorbeelden om de vier fatale misverstanden over het verlaten/herintreden van permanente verblijfsvergunningen te ontmantelen, evenals de zelfreddingsroutes die u in 2026 moet kennen.
1. De "rode lijn van twee jaar" voor permanent verblijf: hoeveel mensen zijn het slachtoffer geworden van "automatisch verval"?
1.1 Houders van standaard ILR: Als ze het land langer dan 2 opeenvolgende jaren verlaten, wordt hun permanente verblijfsvergunning automatisch ongeldig verklaard.
Volgens artikel 13(4)(a) van de "Immigration (Leave to Enter and Remain) Order 2000" vervalt ILR automatisch na een afwezigheid van meer dan twee opeenvolgende jaren uit het land. De sleutelwoorden hier zijn "continu" (continu) :
-zaak: de heer Li keerde in januari 2022 terug naar China, keerde in december 2023 kort terug naar Groot-Brittannië voor een week (om zijn vrouw te bezoeken) en verliet het land in februari 2024 opnieuw om terug te keren naar China. Toen hij zich voorbereidde om in mei 2026 naar Groot-Brittannië terug te keren, ontdekte hij dat zijn permanente verblijfsvergunning was verlopen - omdat de "terugkeer van één week naar het Verenigd Koninkrijk" in december 2023 de klok van twee jaar had teruggezet. Nadat hij het land in februari 2024 opnieuw had verlaten, keerde hij echter niet langer dan twee opeenvolgende jaren terug naar Groot-Brittannië.
Bij elke binnenkomst in Groot-Brittannië wordt het aftellen van twee jaar gereset, maar u moet daadwerkelijk naar binnen gaan om dit te laten tellen. Transitvluchten en het niet passeren van de immigratiecontrole op de luchthaven worden niet meegeteld.
1.2 EUSS Settled Status-houders: 5 jaar rode lijn (4 jaar voor Zwitserse staatsburgers)
Als u de Settled Status heeft verkregen via het EU Settlement Scheme, zijn de regels soepeler:
· EUSS Settled Status-houders: als ze langer dan vijf opeenvolgende jaren niet in het land zijn geweest, vervalt hun status automatisch
· Zwitserse staatsburgers en hun gezinnen: als ze meer dan vier opeenvolgende jaren niet in het land zijn geweest, vervalt hun status automatisch.
Bij elke terugkeer naar Engeland wordt de klok opnieuw ingesteld. Maar let op: vanaf 9 april 2026 zal Home Office proactief beginnen met het proactief beoordelen van houders van een Pre-Settled Status die lange tijd uit het land zijn geweest. Gevallen die vijf jaar uit het land zijn geweest, krijgen voorrang. Er wordt eerst contact opgenomen met de persoon om bewijsmateriaal op te vragen. Het ‘evenredigheidsbeginsel’ moet worden geëvalueerd voordat de beslissing kan worden ingetrokken, en de persoon heeft het recht om in beroep te gaan.
1.3 Bijzondere vrijstelling: Deze drie categorieën mensen vallen niet onder de limiet van 2 jaar
In de volgende gevallen wordt ILR nog steeds bewaard nadat u het land langer dan 2 jaar heeft verlaten:
· U bent lid van de Britse strijdkrachten en bent in het buitenland gestationeerd
· Uw echtgeno(o)t(e) is lid van de Britse strijdkrachten en u bent in het buitenland gestationeerd
· Uw echtgeno(o)t(e) is een Brits staatsburger of houder van een permanente verblijfsvergunning en is een van de volgende personen: permanent lid van de buitenlandse dienst, overzeese medewerker van de British Council, medewerker van het Department for International Development, medewerker van het ministerie van Binnenlandse Zaken
Voor deze vrijstellingen is geen retourvisum vereist, maar u moet wel de certificeringsdocumenten van uw echtgenoot/werkgever meenemen wanneer u het land binnenkomt.
2. Ingezeten visum retourneren: het enige zelfhulpkanaal en vier grote valkuilen bij het afwijzen van visa
2.1 Toepassingsvoorwaarden: Bewijs dat "Groot-Brittannië nog steeds mijn thuis is"
U moet aantonen dat u oprecht van plan bent terug te keren naar het Verenigd Koninkrijk voor afwikkeling. Een retourvisum kost momenteel £ 682. Home Office zal uitgebreid overwegen:
1. Sterkte van de banden met Groot-Brittannië (sterke banden)
· Familierelaties: echtgeno(o)t(e), kinderen, ouders in Groot-Brittannië (moet bewijzen hoe contact te onderhouden tijdens vertrek, zoals telefoongegevens, vliegtickets om familieleden te bezoeken)
· Vastgoedrelaties: eigen vastgoed of bedrijf in Groot-Brittannië
· Sociale relaties: arbeidscontracten, gemeenschapslidmaatschappen, bankrekeningen, enz.
2. Redenen voor vertrek en motivatie voor terugkeer naar UK
Aanvaardbare redenen zijn onder meer: de zorg voor familieleden in het buitenland, langdurige medische behandeling die niet beschikbaar is in Groot-Brittannië, terugkeren naar Groot-Brittannië nadat een werkgever in het buitenland is gedetacheerd, terugkeren naar Groot-Brittannië om zich te herenigen met familie na het voltooien van buitenlandse studies, en onbedoeld verblijf veroorzaakt door overmacht zoals de epidemie.
3. Verblijfsduur in het Verenigd Koninkrijk vóór vertrek
Hoe langer u in Groot-Brittannië woont voordat u vertrekt en hoe korter de tijd dat u vertrekt (bijvoorbeeld 2 jaar en 6 maanden versus 10 jaar), hoe groter de kans dat u wordt goedgekeurd.
2.2 4 fatale visumafwijzingsputten
Valkuil 1: De reden van vertrek is onhoudbaar
Als u niet voldoende bewijs kunt leveren om ‘zwaarwegende omstandigheden’ aan te tonen, wordt uw aanvraag afgewezen. Zo wordt bijvoorbeeld ‘terugkeren naar het land om zaken te doen’ meestal niet erkend, maar ‘terminale kanker van de moeder vereist 24-uurszorg’ kan worden goedgekeurd in combinatie met een medisch certificaat.
Pit 2: Kan niet bewijzen dat "het Verenigd Koninkrijk een permanente verblijfplaats is"
U moet op overtuigende wijze blijk geven van sterke banden met Groot-Brittannië, zoals familiebanden, eigendom van activa, educatieve of professionele belangen. Als u geen huis of familielid in Groot-Brittannië heeft en uw bankrekening is gesloten, wordt u in principe afgewezen.
Valkuil 3: De tijd die u in Groot-Brittannië doorbrengt is te kort
Als u slechts zes maanden in Groot-Brittannië heeft gewoond nadat u een permanente verblijfsvergunning had gekregen en daarna het land vijf jaar hebt verlaten, zal Home Office betwijfelen of u zich "nooit echt heeft gevestigd".
Pit 4: Strafblad of vermoedelijke fraude
Als de “algemene weigeringsgronden” van de Immigratieregels op u van toepassing zijn, wordt uw aanvraag afgewezen. Waaronder valse verklaringen, strafregisters, aantasting van publieke belangen, etc.
2.3 Wat moet ik doen als ik word afgewezen?
Er bestaat geen recht op beroep als een terugkeervisum wordt geweigerd en u kunt alleen een administratieve toetsing aanvragen (Administratieve Toetsing). Als de weigering tevens een weigering van een mensenrechtenclaim inhoudt (zoals de scheiding van een Britse echtgenote/kind), kan er sprake zijn van een beroep op het recht op mensenrechten.




